De loopbaan van beeldend kunstenaar Martin Koetsier(1947) laat zich samenvatten als een autodidactische zoektocht naar de onbeperkte mogelijkheden van vormen, kleuren en materialen.
Autodidactisch wordt door hem letterlijk genomen, alles wat hij maakt ontstaat zonder enige vorm van opleiding, of hulp van collega's, in een z.g. trial & error proces dat ooit begon in 1963 en voortduurt tot op de dag van vandaag. Bijna dagelijks wordt iets nieuws bedacht, uitgeprobeerd en als het bruikbaar is, in de praktijk toegepast.

De start in de wereld van de beeldende kunst werd gemaakt toen hij ontdekte dat in de drukkerij waar hij werkte (als leerjongen) een inkt-archief werd bijgehouden van resten drukinkt, speciale kleuren die t.b.v. klanten werden gemengd en bewaard in de hoop dat ze bij een herdruk opnieuw gebruikt zouden kunnen worden. Duizenden bussen inkt stonden te wachten op… hem!
Hij wist er wel raad mee en sloeg aan het expirimenteren. Zelf noemt hij deze fase de knoeitijd want veel meer dan dat was het niet, vind hij. Maar desalniettemin ontstond al knoeiende een levenslange fascinatie voor de abstracte kunst. Zijn opvatting over hergebruik werd door de bedrijfsleiding niet gedeeld en als gevolg hiervan moest er worden omgezien naar een nieuwe werkgever.

Bij gebrek aan drukinkt stapte hij aanvankelijk over op plakkaatverf en (later) acrylverf maar deze soorten verf waren hem te weerbarstig, hij kon er niet mee doen wat hij wilde, moest zich naar zijn gevoel te veel aanpassen aan hun specifieke eigenschappen en stonden daardoor het eigenlijke doel: experimenteren, in de weg. Toch duurde het nog tot 1997 dat hij de overstap maakte naar olieverf, een overstap die zijn loopbaan in een stroomversnelling bracht want gelijk met de olieverf begon hij de panelen waarop hij schilderde te prepareren met zand en ontstond er een volstrekt eigen stijl, weliswaar gebaseerd op een leven lang gefascineerd naar kunst kijken maar toch een eigen, zeer herkenbare stijl. Een stijl die hij niet alleen toepast op zijn schilderijen maar ook op zijn tweede liefde, het beschilderen van, zelf gemaakte, objecten.

Het werk van Martin Koetsier komt niet uit de lucht vallen er zijn vele kunstenaars, uit het verleden maar ook tijdgenoten die hem, met hun werken, inspireren, stimuleren en zelfs opjagen. 'Dat kan ik ook, maar dan beter' licht op zijn lippen bestorven. Zijn grote held is Otto Freundlich (1878-1943) een Duitse schilder die als eerste schilderijen maakte bestaande uit louter vierkantjes en soms een boogje, die door een geraffineerde eenvoud de indruk wekte van eenvoud. Een bedrieglijke eenvoud overigens want bij nadere beschouwing is alle eenvoud weg en ontrold zich een complex, betoverend beeld dat alleen het resultaat kan zijn van lang en grondig nadenken.
 
Het feit dat hij zich, over de jaren, ontwikkeld heeft tot een volwaardig en professioneel kunstenaar is voor de Kunstenaars Vereniging Flevoland (KVF) aanleiding geweest om hem, na een loodzware ballotage, als lid van de vereniging te accepteren. Hij voegt zich daarmee bij een select gezelschap van ca. 60 kunstenaars, dat zich niet alleen op basis van een zeker talent maar ook vanwege de omstandigheid dat men zich 'om den brode' met kunst bezig houd, in een vereniging georganiseerd hebben. De KVF organiseert jaarlijks een groot aantal exposities en evenementen, aan de meeste daarvan neemt Martin Koetsier deel.

Martin Koetsier

Maak je eigen badge